تحقيقات تازه يك گروه از پژوهشگران آمريكايي نشان داده كه صاحبان درآمد كمتر، واقعا خوشحالترند.
به گزارش سرويس بينالملل «بازتاب» به نقل از «ليوساينس»، ممكن است حقوق بعدي شما برايتان يك تعطيلات پربار، ماشين بهتر و يا اتاق خوابي مجهزتر را به ارمغان آورد، اما به احتمال زياد براي شما خوشحالي نميآورد.
با سنجش زندگي روزانه مردم از طريق نظرسنجيهايي كه نتايج آن در 30 ژوئن در مجله «علوم» منتشر شد، آشكار گرديدد كه درآمد افراد، نقش كمي در شاديهاي روزانه آنان دارد.
بيشتر مردم گمان ميكنند كه اگر پول بيشتري داشته باشند، ميتوانند لذت بيشتري نيز از زندگي ببرند و شايد خوشحالتر باشند، اما واقعيت اين است كه كساني كه درآمدهاي بيشتري دارند، بيشتر تحت فشارند و زمان كمي را صرف اوقات فراغت خود ميكنند.
در سال 2004 تحقيقي انجام شد كه كيفيت زندگي روزانه مردم را مورد ارزيابي قرار ميداد. آنان از 909 زن شاغل، خواستند تا فعاليتهاي روز پيش و احساساتشان را به آنان گزارش دهند.
تحقيق متمركز بر زنان بود، چون محققان ميخواستند، يك گروه مشابه را مورد تحقيق قرار دهند.
به تازگي آنان به بررسي دادههاي تحقيق سال 2004 پرداختهاند و بر رابطه بين درآمد و ميزان اوقات احساس بدخلقي در روز، تمركز كردند و اين نتيجه به دست آمد، كساني كه سالانه كمتر از بيست هزار دلار درآمد دارند، نسبت به افرادي با بيش از صد هزار دلار، در وضعيت روحي بدتري هستند؛ حدود 31 درصد اوقات زندگيشان.
درواقع، قشر كمدرآمد تنها 12 درصد اوقاتشان را در اين حالتند و اين امر، نشان ميدهد كه رابطه بين درآمد و حالت روحي، بسيار قويتر از آن چيزي است كه انتظار ميرفت.
محققان در سال 2005 باز هم تحقيقشان را بر گروه ديگري از زنان انجام دادند كه اين بار شركتكنندگان، نه تنها رضايت كلي خود از زندگي، بلكه خرسندي لحظه به لحظه خود را نيز گزارش دادند.
همچنين نتايج نشان داده است كه افراد پردرآمد، لحظات شادي كمتري نسبت به رضايت كلي از زندگي خود دارند.
«آلن كروگر»، رهبر تيم تحقيقي و از اقتصاددانان دانشگاه «پرينستون» ميگويد: «اگر مردم درآمد بالايي داشته باشند، فكر ميكنند كه بايد راضيتر بوده و اين رضايت را در پاسخهايشان نيز منعكس كنند. حال آنكه درآمد هرچهقدر باشد، در لحظه به لحظه زندگي تأثير بسيار كمي دارد».
كروگر و همكارانش، دادههاي اداره كار را نيز مورد تحقيق قرار دادند تا ببينند، مردم چگونه با سبدهاي مالي متفاوت، وقتشان را ميگذرانند.
نتيجه اينكه آنهايي كه درآمد بالايي دارند، دغدغههاي بيشتر و لذت كمتري دارند. آنان زمان بيشتري را به كار، معامله، مراقبت از كودكان و خريد اختصاص ميدهند كه فشار بسيار بيشتري را نسبت به قشر كمدرآمد براي آنان ايجاد ميكند.
بر پايه آمار دولتي، افرادي كه سالانه بيش از صد هزار دلار درآمد دارند، 9/19 درصد از وقت خود را صرف فعاليتهاي فراغتي انفعالي مانند تماشاي تلويزيون ميكنند. در حالي كه افرادي كه درآمد سالانه آنان، كمتر از دويست هزار دلار است، بيش از 34 درصد زمانشان را به اينگونه كارها اختصاص ميدهند.
هرچند رابطه بين درآمد و رضايت از زندگي ضعيف است، اما مردم به شدت علاقه دارند تا ميزان درآمدشان را افزايش دهند. اين امر ميتواند منجر به اين شود كه زمان بيشتري را صرف فعاليتهايي مانند معامله كردن كنند تا اجتماعي شدن. محققان در يافتههاي خود، متوجه شدند كه اجتماعي شدن، يكي از بهترين لحظات زندگي انسانهاست.
هماكنون تحقيقي بر هر دو گروه در نمونههاي مذكر و مؤنث ادامه دارد
|
